
Przemieszczanie się pierwiastków
Aby zrozumieć czym zajmuje się geochemia, musimy uświadomić sobie, że skały i tworzące je minerały podlegają nieustannym przemianom. W trakcie różnych procesów geologicznych pojedynczy pierwiastek może przemieszczać się z jednej skały do drugiej, wchodząc w różne związki chemiczne. Zachowuje się tak na przykład krzem, pierwotnie jako kryształ w skaleniach tworzących magmę, która stygnąc, po pewnym czasie zamienia się w granit. Następnie, pod wpływem działania atmosfery albo wody (w hydrosferze) granit, a więc i kryształy krzemu, rozpadają się i przekształcają się w glinę. Glina zawierająca krzem jest następnie transportowana przez rzekę i złożona w postaci kolejnej warstwy osadów głęboko na dnie oceanu. Pod wpływem nacisku kolejnych warstw osadów zachodzi proces diagenezy, czyli stwardnienia osadów i przekształcenia ich w skały osadowe. Ostatecznie glina zawierająca atomy krzemu ulega me-tamorfizacji i powstają z niej, na przykład iły lub łupki. Atomy krzemu mogą wejść w nowe związki chemiczne i powstają z nich metamorficzne krzemiany, np. andaluzyt, czyli krzemian glinu.
Opisany cykl odpowiada powstawaniu i transformacji skał, jednak w tym przypadku geochemi-cy zwracają uwagę nie tyle na strukturę skał, co na zachowanie tworzących je pierwiastków i substancji chemicznych. Podlegające takim przemieszczeniom niektóre pierwiastki skupiają się w określonych miejscach. Nie wszystkie przechodzą każdą fazę opisanego cyklu, zaś cykle dla poszczególnych przekształceń niejednokrotnie są bardzo skomplikowane. Geochemicy odkryli wiele prawidłowości w rozmieszczeniu pierwiastków; znaczna ich część, na przykład skupienia ołowiu i cynku, występuje w żyłach z siarką, glin i potas często pojawiają się w krzemianach.
Geochemia jest bardzo użyteczna, kiedy zachodzi potrzeba ustalenia złóż konkretnych pierwiastków lub minerałów. Najbardziej poszukiwane są metale, które mają duże znaczenie gospodarcze. Opierając się na wynikach analizy chemicznej, np. gleby lub wód gruntowych, geochemicy potrafią ocenić, czy w danym miejscu należy spodziewać się występowania określonych pierwiastków lub minerałów, a więc czy miejsce to może mieć znaczenie ekonomiczne. Wody gruntowe, czyli wody płynące szczelinami między skałami, lub przenikające przez same skały, często wypłukują związki chemiczne ze skał. Uwolnione w ten sposób minerały i pierwiastki mogą następnie ulegać dalszym transformacjom. Na przykład mogą się przedostać do biosfery; za pośrednictwem korzeni wnikają w rośliny a następnie, gdy rośliny zostaną zjedzone - do organizmów zwierząt. Oczywiście do tych ostatnich mogą również wniknąć bezpośrednio, wraz z wypitą wodą. Niektóre pierwiastki wzbogacają glebę. Kiedy woda wyparowuje, powstają warstwy osadów zawierające rozpuszczone wcześniej w wodzie związki metali, m.in. żelaza i glinu. Pierwiastki mogą również docierać rzekami do morza, gdzie osadzają się w postaci dużych skupisk, np. chloru lub bromu.

